“nie-UPRZEJMOŚĆ w OPERZE”


idea

Dramaturgia spektaklu zbudowana zostanie wokół wybranych fragmentów klasycznych oper (m.in. Wagnera, Pucciniego, Moniuszki – utwory z tzw. domeny publicznej) i utworów muzyki poważnej zaaranżowanych na potrzeby spektaklu, połączonych z muzyką elektroniczną przełamującą symetrię, równowagę i regularność budowy muzyki klasycznej. Zabieg ten ma na celu stworzenie muzycznego tła do historii prezentowanej na scenie. Tancerze umieszczeni zostaną w autorskiej operze, we współczesnej rzeczywistości,  osadzeni w pogłębiających się procesach anomii społecznej, negatywnych zachowań międzyludzkich i wzajemnej nieuprzejmości. Taniec i emocje sceniczne będą swoistym wyrazem fragmentów utworów operowych oscylujących wokół tematu odwiecznej walki dobra ze złem. Muzycznie harmonia i równowaga muzyki klasycznej będzie rozbijana brzmieniami elektronicznymi symbolizującymi trudne i negatywne emocje. Celem spektaklu jest pokazanie widzom małym i dużym, że warto być uprzejmym, a droga czynienia dobra jest jedyną właściwą w naszym życiu. Wzmacnia postawy pozytywne i szlachetne. Dodatkowo, dzięki nowoczesnej aranżacji w połączeniu z nowoczesnymi brzmieniami spektakl przybliżać będzie muzykę operową i poważną szerokiej publiczności.


CHOREOGRAFIA: Katarzyna Grabińska
DRAMATURGIA I OPIEKA REŻYSERSKA: Agnieszka Kołodyńska Iglesias
KOSTIUMY I SCENOGRAFIA: Sylwia Nowak
ARANŻACJE MUZYCZNE: Bartosz Smorągiewicz
MUZYCY: na żywo
REŻYSERIA ŚWIATŁA: Jerzy Świtoń
TANCERZE: Olsztyński Teatr Tańca
OPIEKUN ARTYSTYCZNY: Katarzyna Grabińska


o Artystach

KATARZYNA GRABIŃSKA
Pomysłodawca projektu “Olsztyński Teatr Tańca. Prolog”, prezes i założyciel fundacji tańca i sztuki ARToffNIA, choreograf, pedagog, założyciel, opiekun artystyczny Pracowni Tańca PRYZMAT.  Absolwentka Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie i Hogeschool AVANS w Bredzie, w Holandii, szkoły choreografii scenicznej Artystyczna Alternatywa w Krakowie oraz licznych konferencji, warsztatów w Polsce i zagranicą. Pasjonatka kitesurfingu.  W ramach fundacji ARToffNIA i zespołu Pracowni Tańca PRYZMAT prowadzi regularną działalność repertuarową i edukacji artystycznej dzieci, młodzieży i dorosłych. Niejednokrotnie nagradzana przez PREZYDENTA MIASTA OLSZTYNA, MARSZAŁKA WOJEWÓDZTWA, FUNDACJĘ ŚRODOWISK TWÓRCZYCH oraz na licznych festiwalach w kraju i za granicą. Wraz z zespołem bierze udział w realizacjach, stale współpracując z instytucjami kultury; Filharmonią Warmińsko-Mazurską, Olsztyńskim Planetarium czy Teatrem im.S.Jaracza w Olsztynie (realizacja choreografii między innymi oper: „Jaś i Małgosia” w reżyserii Włodzimierza Nurkowskiego, „Amahl i nocni Goście”, “Sztukmistrz z m. Lublina” w reżyserii Janusza Kijowskiego, projektu Księżyc w Poetyce Pink Floyd oraz wielu innych produkcji ). Jest pomysłodawcą projektów międzynarodowych: wielokrotnie zespół przebywał na rezydencji artystycznej w Barcelonie, na Sycylii, we Francji, w lipcu 2015 r. zrealizował projekt MISJA IZRAEL-PRYZMAT-OLSZTYN, brał udział w prestiżowych festiwalach ALTOFEST w Neapolu czy Rożdzestwnski parad w Sankt Petersburgu. Katarzyna Grabińska w 2018 roku, w wyniku otwartego, wieloetapowego międzynarodowego konkursu "Of Death and Dying", otrzymała nagrodę w postaci zaproszenia na rezydencję artystyczną w Tenuta Dello Scompiglio w Vorno (Lucca) w Toskanii, we Włoszech. Spektakl “Pan Kejk” w jej choreografii został zakwalifikowany do Małej Platformy Tańca 2019.

BARTOSZ SMORĄGIEWICZ:
saksofonista i kompozytor; ur. 22 stycznia 1978, Żagań. Studiował w Akademii Muzycznej w Poznaniu grę na klarnecie pod kierunkiem Zdzisława Nowaka oraz w Hochschule für Musik w Würzburgu, gdzie w roku 2005 ukończył klasę saksofonu Leszka Żądło i kompozycji Chrisa Beiera oraz studia podyplomowe. W Niemczech został laureatem stypendium Leni Geisler Stiftung (2004). Swoje wykształcenie jazzowe uzupełniał na warsztatach kompozytorskich BMI Jazz Composers’ Workshop w Nowym Jorku (założonych przez Boba Brookmayera, a obecnie kontynuowanych przez Jima McNeelyego) jako jedna z kilkunastu osób z całego świata.

Bartosz Smorągiewicz jest laureatem licznych konkursów kompozytorskich. Po wygraniu w konkursie amerykańskiej organizacji „Meet The Composer” otrzymał grant na realizację projektu „Diaspora Crossings”(serii koncertów w Nowym Jorku), który utworzył z japońskimi muzykami Nobuko Miyazaki, Emi Inabą, Yoko‚ Layio’ Nakahashi oraz polską wiolonczelistką Izabelą Buchowską (2009). W 2003 roku otrzymał I nagrodę w kategorii „Tematów jazzowych” na IV Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Krzysztofa Komedy w Słupsku, a w roku 2011 – III nagrodę w kategorii „Open” na tym samym konkursie. 

Więcej na https://www.polmic.pl/index.php?option=com_mwosoby&view=czlowiek&id=1276&lang=pl

AGNIESZKA KOŁODYŃSKA IGLESIAS
Psychopedagog, pedagog teatralny, menedżer i animator kultury z wykształcenia. Z Olsztynem związana od 2004 roku. Inicjatorka i aktywistka ruchu Obywatele Kultury Olsztyna. Sygnatariuszka Deklaracji na rzecz kultury miasta Olsztyna (26 września 2013). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2000) i Prezydenta Olsztyna (2014).

Realizowała autorskie projekty teatralne i edukacyjno-artystyczne z Olsztyńskim Teatrem Lalek, Teatrem im. Stefana Jaracza oraz Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie. Współpracowała także z placówkami edukacyjnymi i organizacjami pozarządowymi w zakresie edukacji artystycznej i obywatelskiej, m.in. w Olsztynie, Poznaniu, Łodzi, Bytomiu i Nowej Soli.

Jako artystka zrealizowała wiele autorskich projektów z różnymi ośrodkami twórczości alternatywnej, m.in. z Teatrem Porywacze Ciał (Poznań), Teatrem Ósmego Dnia (Poznań), Teatrem A PART (Katowice), Białym Teatrem(Olsztyn), Studiem Ruchome Dźwięki (Olsztyn), a także z różnymi organizacjami pozarządowymi, m.in. ze Stowarzyszeniem Artystycznym Teatr Porywacze Ciał i & CO (Poznań), Stowarzyszeniem Tratwa (Olsztyn), Stowarzyszeniem Scena Babel (Olsztyn), Stowarzyszeniem Teatr Prawie Dorosły (Bartąg) i Fundacją Teatru Ósmego Dnia (Poznań). Zasiada w jury Olsztyńskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora „Solo” oraz innych inicjatyw o charakterze konkursowym lub przeglądach.

Więcej na: http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php/Agnieszka_Ko%C5%82ody%C5%84ska?fbclid=IwAR3UzFdh19dsZGpH-GyEyYs0wrTpVM4zsJwJswWOxbFaNQRayfNFFG99nTQ

SYLWIA NOWAK
Dlaczego zostałam scenografem?
Bo lubię, gdy w życiu są fajerwerki. "Fajerwerki" są wtedy, gdy się dzieje, pojawiają się nowe wyzwania, nowe zadania do realizacji i nowe tematy do rozmyślania, po prostu, gdy jest ciekawie. Zawód scenografa mówi nudzie i rutynie stanowczo NIE!
Bo mogę łączyć różne dziedziny sztuki w dowolnych konfiguracjach, co daje mi poczucie swobody twórczej i styczność z różnymi technikami plastycznymi.
PS. Najczęściej wytwarzam scenografię własnymi rękami. Bo chcę się uczyć wciąż nowych rzeczy, rozwijać się jako człowiek i artysta.
Każde scenograficzne zadanie to dla mnie nowy temat, który mogę zgłębić, to pretekst do poznawania świata - ludzi, miejsc, sytuacji, a także - siebie. Bo lubię pracować z ludźmi. Współpraca i wpółtworzenie to dla mnie nie tylko synergia efektów, ale - przede wszystkim - duża przyjemność.

Więcej: http://sylwianowak1987.blogspot.com/